Beschrijving

Recensie

G. Boomsma
Zowel in Armando's beeldende werk als in zijn proza en poëzie is de Tweede Wereldoorlog alom aanwezig. Vooral via het landschap betreedt de dichter de dwang van toen. Als het in zijn gedichten over dat vroeger gaat, is voorzichtigheid geboden. Die tijd vol angst en ondergang kruipt steeds in het landschap zelf, vol valkuilen, putten en hindernissen. Het landschap kan ook schuldig zijn aan massamoord, zoals een beroemde Armando-uitspraak luidt. Na de verzamelbundel 'Gedichten 2009' (bekroond met de VSB Poëzieprijs 2011) schrijft Armando schijnbaar emotieloos over zijn obsessie voor het ultieme kwaad. Zijn poëzie wordt beheerst door 'wrede wetten van wraak'. Het geheugen is steeds op weg naar prikkeldraad. De tucht en terreur van 1940-'45 kruipen in elke poëzieregel. De urgente gedichten waarschuwen voor een herhaling van toen. Liever niet gebeurd, is de verzuchting in zijn slotgedicht.
© NBD Biblion