Beschrijving

Recensie

Patty Pellis-van Hees
Eigentijds dagboek van Sophie verweven met dat van haar neef Cody; samen met hun ooms en neefje varen ze met een zeilschip van Amerika naar Engeland om hun opa te bezoeken. Door de twee verschillende dagboeken (herkenbaar door het verschillende lettertype) leer je dat de dingen niet altijd zijn zoals ze op het eerste zicht lijken en dat je moet accepteren wie je in werkelijkheid bent. Het boek moet even op gang komen; de poëtische eerste paragraaf maakt het voor tieners wat minder aantrekkelijk verder te lezen. Opvallend is dat Cody een meer jeugdige schrijfstijl heeft, de zinnen van Sophie lijken soms niet echt bij een 13-jarige te passen. Als je daar doorheen leest, ontvouwt zich een ontroerend, grappig en herkenbaar verhaal met een duidelijke opbouw en structuur. De lezer leert de personages gaandeweg kennen, waarbij vooral de twee hoofdpersonen zich ontwikkelen. Voor de attente lezer komt het einde dan ook niet als een verrassing. Buiten de kaft bevat het boek geen illustraties; er is gebruik gemaakt van een rustige indeling en weinig franje. Vanaf ca. 12 jaar.
© NBD Biblion
Sophie is dertien en voelt zich al haar hele leven aangetrokken tot het bruisende, kolkende water van de zee. Vader droomt van avontuurlijke reizen, moeder heeft haar leren zeilen, maar beiden vinden het te gevaarlijk om Sophie per zeilschip de oceaan te laten oversteken. Toch zal Sophie met haar ooms, Tob, Mo en Dock, en haar neven Cody en Brian van Amerika naar Engeland zeilen. Wij lezen haar dagboek en krijgen het hele gebeuren een aantal bladzijden lang enkel vanuit haar standpunt te zien. Zo raakt de lezer aanvankelijk verstrikt in de fantasiewereld van Sophie, hij kan niet beoordelen wat waar is en wat niet. Op het schip blijkt ook Cody een soort dagboek bij te houden, hij noemt het een zwoegboek omdat het een schooltaak is. Vanaf dat ogenblik wisselen de dagboekverslagen elkaar af. De teksten van Sophie zijn langer en lezen als een roman. Aanvankelijk zijn die van Cody korter en zakelijker, maar naarmate hij evolueert, worden zijn teksten poëtischer. Een wezenlijk deel van de roman verhaalt over de stormen en de gevaren die het zestal moet doorstaan. Er zijn momenten waarop ze moeten vechten voor hun leven en het behoud van het schip. De schrijfster weet dit zo indringend en levendig te brengen, dat een landrot als ik zich soms tussen de huizenhoge golven waande. Naast het gevecht met de golven, leveren ook de passagiers een gevecht met zichzelf of met elkaar. Spanningen, tussen de volwassen broers, tussen de vaders en hun zonen, tussen de neven onderling, die al een heel leven sluimerden, barsten los. En tussen al die in- en uitwendige gevechten hangt Sophies geheim. Het geheim van haar verleden, waarvan blijkbaar alleen oom Dock op de hoogte is. De neven weten iets, maar niet het fijne van de zaak. En Sophie? Is zij echt alles vergeten? Waarom wordt ze zo vaak gekweld door nachtmerries, waarin "een muur van water, torenhoog en zwart" haar dreigt te overspoelen? Ondanks haar angstdromen heeft Sophie altijd het gevoel gehad dat ze deze reis moet maken. Oom Dock wordt al zijn halve leven gekweld door een onvervulde droom, en lijkt nu klaar om erachteraan te gaan. Cody en zijn vader ontdekken dat ze haast niets van elkaar afweten. Haast iedereen keert, "helemaal schoon en nieuw", van de reis terug.

Sophie en de zee is een meeslepend boek over dromen, vechten, avontuur, confrontaties, angst, overwinning. Mooi vertaald door Martha Heesen.



[Karin Van Camp]
Copyright (c) Vlabin-VBC20011231http://www.deleeswelp.be