Beschrijving

Groetjes uit Poesbekistan

Boek
Nederlands
Uitgegeven
door De Eenhoorn in
Samenvatting
Cat is een kattenkind. Ze houdt van alle katten, maar van één kat houdt ze het meest: Poes. Nu is Poes dood. Papa zegt dat hij in Poesbekistan is. Af en toe krijgt Cat wel hemelpost van Poes. De brieven lijken een beetje op de hemelpost van mama. Maar toch blijft Cat heel verdrietig.

Recensie

Groetjes uit Poesbekistan

Annelies Verbist, 02 oktober 2018

Dit boek start met een brief van Cat aan haar poes. Cat is een meisje dat onlangs haar poes verloor. Het wordt pas later duidelijk dat ze ook haar moeder verloren heeft. Samen met papa zoekt ze een weg om haar verdriet te verwerken. Ze haalt leuke herinneringen op die aan poes doen denken. Dit wordt afgewisseld met momenten waarop ze met papa samen is en beiden niet altijd weten hoe ze met elkaars verdriet moeten omgaan en hoe ze elkaar moeten troosten. Papa is niet de mondigste en vindt het moeilijk om met Cat in gesprek te gaan over mama. Hij legt daarom af en toe ‘hemelpost’ klaar voor Cat. Het zijn briefjes die hij schrijft in de naam van mama. Cat weet dit wel, maar vindt het niet erg want ze vindt er troost in. Dankzij de vriendschap van een jongen waarbij ze mag zijn wie ze is en mag tonen wat ze voelt, geraakt ze er stilaan bovenop.



Schitterend hoe verdriet wordt benaderd, hoe het toegestaan is om te rouwen. Doorheen het verhaal wordt duidelijk dat verdriet hebben soms een tijd kan duren, het is niet over met een keer te huilen en iemand die dan zegt dat het wel goed komt. Rouwen is ook zeer persoonlijk, iedereen die het anders doet. En dan heb je nog mensen die dat begrijpen en je steunen, en anderen die met je spotten. Dit alles wordt in het boek besproken, zonder zwaar of zwart te worden. Door de humor is het een heel fijn en ontroerend boek geworden. Op kindermaat zijn er woorden van troost verweven doorheen het boek. De warme illustraties maken het boek helemaal af. Je kunt het verhaal perfect begrijpen zonder de tekst te lezen, de tekeningen zijn alleszeggend en telkens een volledige bladzijde groot en waar nodig met een dubbele laag, door van de poes bijvoorbeeld enkel de contouren te tekenen weet je dat Cat aan haar denkt, maar er niet meer is. De schaduwen en de achtergronden in de tekeningen zijn perfect om de sfeer van geborgenheid weer te geven.


02 oktober 2018© Pluizer68http://www.pluizer.be
W. van der Pennen-Schleicher
Na het overlijden van haar kat komt bij het 9-jarige meisje Cat het verdriet om de dood van haar moeder opnieuw naar boven. Ze haalt herinneringen op aan haar beste vriend die luisterde naar de naam Poes en schrijft brieven aan Poes, die hij vanuit de kattenhemel - ‘Poesbekistan’- beantwoordt, net zoals haar moeder haar soms brieven schrijft. En hoewel ze best beseft dat dit niet kan, helpen de brieven haar door de moeilijke periode van rouwverwerking heen. De tekst bestaat uit overwegend korte zinnen, maar is niet eenvoudig: gevoelens worden soms verhuld beschreven en veel moet tussen de regels door gelezen worden. Hier en daar worden voor Nederlandse kinderen minder bekende woorden of uitdrukking gebruikt (bijvoorbeeld ‘En dat jeukt natuurlijk als gek’). De illustraties in overwegend gedekte tinten passen goed bij de sfeer van dit gevoelvolle verhaal en geven het een meerwaarde. Een troostrijk, warm verhaal voor betere lezers vanaf ca. 9 jaar; voorlezen kan iets eerder en verdient aanbeveling gezien de zwaarte van het onderwerp.
© NBD Biblion