Beschrijving

Recensie

Papa is weg

Nathalie Breuls, 22 januari 2015
Dit eenvoudig geschreven boekje vertelt over een gewone jongen wiens papa in de gevangenis terecht komt. Hij mist zijn papa en zit in een tweestrijd. Enerzijds wil hij hem graag zien, anderzijds zijn het lange wachten, de vele uren onderweg en de beperkte contactmogelijkheden een tegenvaller voor hem. Hij zit ook met veel vragen: wanneer komt papa terug? Kent hij mij dan nog? Wie gaat er nu met mij naar het voetbal? Wat doet papa zo een hele dag? Herkenbare dialogen maken het onderwerp bespreekbaar. Kinderen met een ouder in de gevangenis weten vaak niet wat zeggen op school, tegen vriendjes, buren, ... Het boekje werkt gemaakt in samenwerking met een aantal papa's uit de gevangenis in Mechelen. Het wil niet educatief, moraliserend of belerend zijn, wel een hulpmiddel om het onderwerp bespreekbaar te maken bij jonge kinderen vanaf negen jaar. In dat opzet is het zeker geslaagd. Geen hoogstaande literatuur, wel een hulpmiddel waar nodig. Er zit ook een uitgebreide lesbrief bij en uitleg over het ontstaan van het boek. Zeker bruikbaar vanaf het vierde leerjaar.
22 januari 2015© Pluizer96http://www.pluizer.be
Drs. J. Hetebrij
De vader van de Vlaamse Rodrigo zit in de gevangenis. Af en toe gaat hij met zijn moeder en broertje en zusje op bezoek. Hij mag zijn vader daar niet knuffelen en ook niet zomaar een tekening geven. Hij mist zijn vader heel erg en ook zijn moeder heeft nu minder tijd voor hem. Op school heeft hij eerst verteld dat zijn vader op zakenreis is naar het buitenland, maar zijn klasgenoten komen al snel achter de waarheid. Rodrigo houdt spontaan een spreekbeurt over hoe het is om een vader te hebben die in de gevangenis zit. Hij maakt zich zorgen dat hij op zijn vader lijkt en later ook crimineel wordt. En hoe kan zijn vader hem nu vertellen dat het fout is om boos te worden terwijl hij zelf een straf moet uitzitten voor nog veel ergere dingen? Een heel bijzonder boek dat is ontstaan uit een project dat werd gehouden in de gevangenis van Mechelen. Naar aanleiding van groepsgesprekken met gevangen vaders is dit verhaal tot stand gekomen. Ook de illustraties zijn bijzonder; het betreft zeer expressieve collages in zwart, wit en rood. Achter in het boek staan ook de gekleurde collages die door de gevangen vaders zijn gemaakt. Taboedoorbrekend boek dat allereerst bedoeld is voor kinderen van gedetineerde ouders maar ook goed leesbaar is voor andere kinderen. Vanaf ca. 10 jaar.
© NBD Biblion
9+ ? De negenjarige Rodrigo heeft het thuis en op school niet makkelijk wanneer zijn papa onverwacht wordt opgepakt en in de gevangenis belandt. Hij had wel iets voorvoeld door de spanningen tussen zijn ouders. Perspectiefwisselingen zorgen ervoor dat je via hem ook moeders angstige gedachtegang meevolgt. In de krant verschijnt een artikel over drugshandel en geweld met haast dodelijke afloop. De psychologe komt met de kinderen praten; mevrouw Knijp, de nieuwsgierige overbuurvrouw roddelt er op los. Via de innerlijke monoloog vernemen we hoe het eerste ongezellige bezoek aan papa in de gevangenis verloopt. Een grote map met tekeningen mag niet mee binnen, want 'wet is wet'. De vader van Rodrigo's beste vriend heeft kanker en zal binnenkort sterven. Hij troost Rodrigo met het feit dat een 'vader in de gevangenis' minder erg is dan een vader die voorgoed weggaat. Misschien is dit wel een melodramatische afwikkeling, toch sluit ze perfect aan bij Rodrigo's verwarde muizenissen die leiden tot een woedeaanval in de klas. Een pestkop suggereert dat Rodrigo aardig op weg is zijn vader op te volgen. Dit idee valt hem het zwaarst van al. Gelukkig helpt een spontane spreekbeurt uit zelfverdediging ook als emotionele biecht en Rodrigo beantwoordt vragen van de klasgenoten.

Deze laatste wending vond ik het meest geforceerde moment in het boek, dat het rustig voortkabbelende verhaalverloop verstoort. Het lijkt wel of de auteur een vragenlijstje wou inlassen. Geslaagder is haar techniek om verderop brieven van de vader aan zijn zoon en ook een brief van de sint tussen te voegen. De illustratrice leverde hier prachtig werk, want er lijken wel gekopieerde velletjes papier tussen de bladen te zitten. Haar sobere tekenstijl in rood, zwart, wit en grijswaarden sluit wel heel nauw aan bij die van Gerda Dendooven. De tekeningen in collagetechniek zijn krachtig, hoekig en wekken wel een koude distantie, waardoor ze perfect aansluiten bij de inhoud.

De details in het boek ontroeren, net als de eerlijke, heftige emoties. Het is niet evident een innerlijke monoloog consequent vol te houden, en hem ook succesvol af te wisselen door briefjes, een telefoongesprek enz. Ik denk dat dit boek kinderen en ouders in een gelijkaardige problematiek kan vooruithelpen. Dit was ook de bedoeling van de illustratrice en de auteur, die in de Mechelse gevangenis een grafische workshop leidden om emoties te kanaliseren en om aan de hand van tekeningen (achteraan opgenomen in dit boek) een dialoog tussen alle partijen op gang te brengen. Dit boek is absoluut ook een aanrader voor niet-betrokkenen. Het helpt vooroordelen vermijden en er zit ook humor in, wat het zware onderwerp wat relativeert. [Hilde Lauwers]
Copyright (c) Vlabin-VBC20061231http://www.deleeswelp.be