Beschrijving

Het Achterhuis : dagboekbrieven 12 juni 1942-1 augustus 1944

Auteurs
Otto Franktoon overzichtspagina(samensteller)Mirjam Presslertoon overzichtspagina(samensteller)
Uitgegeven
door Bakker in
Beoordeling
Beoordeling: 5 (max 5)
Samenvatting
Anne Frank, een joods meisje, dat in de Tweede Wereldoorlog met haar ouders, zusje en anderen ondergedoken is in een achterhuis op een Amsterdamse gracht, schrijft in haar dagboek over alles wat haar van haar 13e tot haar 15e jaar bezighoudt. Vanaf ca. 12 jaar. (samenvatting)
Onderwerp
Jodenvervolging ; Nederland ; Wereldoorlog IIFrank, AnneDagboekenAutobiografische literatuur

Recensie

Het achterhuis van Anne Frank heeft een aantal typische kenmerken van de adolescentenroman. Het hoofdpersonage is een opgroeiende tiener, ze reageert met veel drama en pathos op door volwassenen opgelegde beperkingen, ze is ontiegelijk kritisch tegenover diezelfde volwassenen, ze is zich bewust van haar ontluikende seksualiteit en persoonlijkheid. En op de achtergrond speelt zich, cru gesteld, een groot drama af. Maar waar vloeit het bijna onontkoombare appel van dit boek uit voort? Is het vanwege de oorlogsgruwelen? De dramatische dood van de schrijfster? Het speelt ongetwijfeld allemaal een rol, maar er is meer.

Vaak tonen adolescentenromans jongeren die opbotsen tegen de hen opgelegde grenzen. In het achterhuis zijn de ruimtelijke grenzen extreem scherp afgebakend. De opgroeiende Anne Frank heeft nagenoeg geen bewegingsruimte, ze moet zichzelf vinden, uitproberen, corrigeren onder het alziend oog van een ploeg volwassenen.

Heel lang weerklinkt in dit boek het 'Een tegen allen gevoel'. Een gevoel van onbegrepen en miskend te zijn. Adolescenten zetten zich doorgaans het scherpst af tegenover de mensen die hen vertrouwd zijn, ze strijden op veilig grondgebied. En dat is precies wat je hier ziet gebeuren. De aanbeden vader wordt geconfronteerd met harde kritiek, de armen van de naar genegenheid trachtende moeder worden afgewezen. "Ik had medelijden met moeder, heel erg veel medelijden, want voor de eerste keer in mijn leven heb ik gemerkt dat mijn koele houding haar niet onverschillig laat. Ik heb het verdriet op haar gezicht gezien, toen ze over liefde, die zich niet dwingen laat, sprak. Het is hard de waarheid te zeggen en toch is het de waarheid dat zijzelf mij van zich gestoten heeft, dat zijzelf mij voor elke liefde van haar afgestompt heeft door haar ontactvolle opmerkingen, haar ruwe scherts over dingen die voor mij als grappen niet toegankelijk zijn." (02.04.'43) Anne raakt de volwassenen feilloos waar het pijn doet, zoals opgroeiende kinderen dat nu eenmaal doen in hun pogingen om een eigen territorium af te bakenen.

Dit dagboek onderscheidt zich van de meeste adolescentenromans doordat het hoofdpersonage niet op miraculeuze wijze het licht ziet. De wijsheden van de volwassenen worden nu eens gretig aangenomen en dan weer bits afgewezen. Ogenblikken van grote zelfgenoegzaamheid omdat ze zichzelf heeft uitgevonden, worden gevolgd door het soms verpletterende inzicht dat ze er nog niet is. Alweer niet is: "Het is heel goed dat ik eens uit m'n onbereikbare hoogte neergehaald ben, dat m'n trots eens een beetje geknakt is, want ik was weer veel te ingenomen met mezelf". (06.05.44). Haar vermogen om te relativeren, om te landen zeg maar, is fenomenaal. Steeds weer blijkt dat binnen die beperkte ruimte haar hoofd de enige plek is die ontsnapping biedt en in dit hoofd borrelt en bruist het, daar worden ontsnappingen op het getouw gezet, worden grote ideeën en gevoelens geproefd.

Het vermogen om gedachten en gevoelens in woorden te vatten, het verbale geweld dat soms op je afgevuurd wordt, sleept je mee omdat het echt is en vol levenslust. Deze schrijfster wil boeien, animeren, ontroeren. Ze brengt haar hele scala van emoties onbeschroomd en genadeloos over. Het achterhuis vormde zonder twijfel een fysieke belemmering, maar haar geest evolueerde onbelemmerd.

Het achterhuis is meer dan een getuigenis van een van de donkerste periodes uit de geschiedenis van de mensheid. Het vertelt ook over die andere strijd, de strijd van elk mens om boven zichzelf uit te groeien, om groot en groots te worden. [Marita Vermeulen]
Copyright (c) Vlabin-VBC2003Bron: http://www.deleeswolf.be
Redactie
Een 13-jarig joods meisje schrijft in haar dagboek, dat ze Kitty noemt, zo'n 165 dagboekbrieven. Het dagboek begint iets eerder dan haar onderduiken met haar familie, dat op 9 juli 1942 begint. In de brieven worden alle kanten van het onderduiken belicht en zonder enkele schroom weergegeven. Alledaagse dingen zoals het eten, het slapen, de dagindeling, familierelaties worden besproken. Ook de gebeurtenissen in Amsterdam, in Nederland en de wereld worden van commentaar voorzien. Maar voor een groot deel is de schrijfster met zichzelf bezig, midden in de puberteit en dan in deze unieke omstandigheden. In een slotwoord wordt verteld hoe het met de familie Frank is afgelopen. Het originele handschrift van Anne is afgedrukt evenals een aantal zwart-witfoto's en een plattegrond. Deze editie is gebaseerd op de wetenschappelijke editie (1986); de oorspronkelijk door Otto Frank te openhartig geachte passages zijn toegevoegd; het taalgebruik van Anne is zo veel mogelijk gehandhaafd. Kleine druk; foto-omslag van Anne Frank. Vanaf ca. 12 jaar.
© NBD Biblion

Commentaar van gebruikers

Tags van gebruikers
Recensies van gebruikers

Dit moet je lezen

door Els Peters

Ik heb het Achterhuis van Anne Frank verschillende keren van voor naar achter en van achter naar voor gelezen toen ik 14 jaar was. Dit was het begin van echt lezen en veel lezen voor mij.