Beschrijving

Recensie

W.M. Bruins-Jorna
Meneer Haas is heel netjes en heeft zijn huis opgeruimd en schoon. Mevrouw Beer die de bovenverdieping bij hem huurt, is het tegenovergestelde. Ze houdt van gezelligheid en geeft niet om kruimels en vieze vingers. En dat de ramen vuil zijn, ergert alleen meneer Haas. Hij piekert over een manier om van zijn huurster af te komen, maar dan geeft mevrouw Beer een feestje en ziet meneer Haas hoe gezellig dat kan zijn. Aantrekkelijk groot formaat humoristisch prentenboek over samenleven en tolerantie. De prachtige, in warme kleuren geschilderde illustraties beslaan een hele of zelfs dubbele pagina. De tekst is op de tegenoverliggende pagina of in illustraties geplaatst en bestaat uit vijf tot vijftien regels per pagina. Heerlijk voorlees- en kijkboek voor kinderen vanaf ca. 4 jaar.
© NBD Biblion
Wanneer meneer Haas een mooi oud huis koopt, beseft hij al snel dat zijn woning veel te groot is voor een haas alleen. Dus gaat hij op zoek naar een huurder. De volgende dag betrekt mevrouw Beer de eerste verdieping. Alleen is mevrouw Beer helemaal anders dan meneer Haas. Ze blijft tot de middag in bed liggen en vergeet de ramen te zemen en komt zonder het te vragen proeven van de worteltaart van meneer Haas. Net wanneer meneer Haas het helemaal gehad heeft, ontdekt hij dat luide berenfeestjes ook best gezellig kunnen zijn. En mevrouw Beer leert dat je door propere ramen beter de sterren kunt zien.
Meneer Haas en Mevrouw Beer is een prentenboek met een duidelijke moraal: in het samenleven met anderen moeten we leren omgaan met elkaars verschillen. Meer nog, we kunnen bijleren van een andere levensstijl als we eenmaal stoppen met veroordelen. Hoewel deze moraal in onze (multiculturele) samenleving zeker nuttig kan zijn voor jonge kinderen, had ze best een iets creatievere en meer literaire verpakking mogen krijgen. Het verhaal is te eenduidig. De personificatie van de dieren is niet bepaald origineel ? de ijverige haas en de luie beer ? en bovendien wordt er geen gebruik gemaakt van metaforen of andere stijlfiguren. De moraal wordt het kind m.a.w. met de paplepel ingegeven.
Ook de prenten zijn niet memorabel. De geborstelde pasteltinten vind je in zoveel matige kinderboeken terug. Het enige pluspunt betreft de afwisseling in de illustraties: een paginavullende panoramische prent wordt afgewisseld met een sequentie van 'actieshots' van meneer Haas, of een intiemere afbeelding van de twee hoofdfiguren. Deze afwisseling slaagt er echter niet in de algemene saaiheid van zowel de prenten als de tekst van dit boek te doorbreken. [Liesbeth Verlinden]
Copyright (c) Vlabin-VBC00000000http://www.deleeswelp.be