Beschrijving

Mijn huis, jouw huis

Boek
Meertalig
Uitgegeven
door Joods Historisch Museum in
Samenvatting
Tijdens een ontdekkingsreis door een huis kom je in elke kamer verhalen, gedichten of recepten tegen. Met grappige kleurentekeningen, teksten in het Nederlands, Engels, Arabisch en Hebreeuws en cd met Dikkertje Dap in vier talen. Vanaf ca. 8 tot 12 jaar.

Recensie

Drs. A.W.M. Duijx
Een heel bijzonder boek als eerbetoon aan de illustratrice Fiep Westendorp die terecht in 1997 de oeuvre-penseel van de CPNB ontving. Het boek is opgezet als een wandeling door een huis, waarbij je de woonkamer, studeerkamer, muziekkamer, het atelier, de keuken, badkamer en slaapkamer bezoekt. Bij elke kamer zijn na een wervende inleiding van Bibi Dumon Tak bekende teksten van Annie M.G. Schmidt (en ook enkele van Han G. Hoekstra) opgenomen, waarvan ook vertalingen in het Engels, Hebreeuws en Arabisch. Naast de verhalen en gedichten die iedereen meteen mee kan opzeggen, zijn er ook recepten uit verschillende culturen opgenomen en een spel over talen. Op de bijbehorende cd wordt 'Dikkertje Dap' gezongen in de al eerder genoemde talen door achtereenvolgens VOF de Kunst, Hakim, Gilad Nezer en Jimmy Hutchinson. In samenwerking met het Joods Historisch Museum tot stand gekomen. Het boek is schitterend vormgegeven en zal zowel kinderen die het zelf kunnen lezen een heerlijke ontdekkingsreis bieden, maar ook volwassenen zullen van dit boek erg kunnen genieten. Ook heel goed bruikbaar voor inburgeraars en in het onderwijs in onze multiculturele samenleving. Vanaf ca. 8 t/m 12 jaar.
© NBD Biblion
Uitgaande van het werk van Fiep Westendorp (1916-2004) bij verhalen en gedichten van Annie M.G. Schmidt en Han G. Hoekstra heeft het Joods Historisch Museum een bijzonder origineel boek samengesteld. In Mijn huis, jouw huis word je als lezer namelijk rondgeleid door een huis en kom je achtereenvolgens in de woonkamer, de studeerkamer, de muziekkamer, het atelier, de keuken, de badkamer en de slaapkamer terecht. Deze ruimtes komen tot leven in verhalen, gedichten en illustraties. Het concept van het huis past het Museum al enige tijd toe in haar Kindermuseum. Wat is de link met Fiep Westendorp? Na haar overlijden liet Westendorp, de 'moeder' van de illustratoren in Nederland, een deel van haar werk na aan het Joods Historisch Museum. Het museum richtte er een atelier voor kinderen mee in, waar kinderen ook zelf aan de slag kunnen. Het boek vormt een huis op papier, en wel een huis voor de iconen van de Nederlandse jeugdliteratuur. Degenen die met Schmidt en Hoekstra zijn opgegroeid, herkennen in elke kamer hoogtepunten uit hun werk, en uit dat van Westendorp. Zo lezen we in de huiskamer over de theevisite van Jip en Janneke, die uit de hand loopt als Jip niet mee wil doen met de conversatie van Janneke en wegloopt met alle koekjes. In de studeerkamer komen we De Sprookjesschrijver tegen en in de muziekkamer Dikkertje Dap. In het atelier lezen we over de boom die Jip tekende op het behang in de logeerkamer bij Janneke. In de keuken zien we de vader van Otje aan het werk en vinden we het gedicht over het fluitketeltje dat niet kon ophouden met fluiten. De badkamer is gereserveerd voor het gedicht over de bewoners van Waddemerveen die op last van de burgemeester allemaal in bad gaan voor de eerste paasdag en dat over Slordige Saartje die haar Slordige Prins vindt. En in de slaapkamer ten slotte hecht een koning eraan om een kameeltje tussen hem en de koningin te laten slapen. De omkadering, met humoristische inleidende teksten van Bibi Dumon Tak, en de uitvoering, met kleurenillustraties en uitklappagina's, is prachtig. Er is meer te doen dan lezen of kijken, want kinderen kunnen een talig spelletje doen, bomen tekenen, recepten met appels uit verschillende landen uitproberen in hun eigen keuken of luisteren naar Dikkertje Dap op een bijgeleverde cd.
Alle teksten ? dus ook het lied op de cd ? zijn in vier talen opgenomen. Dumon Tak schrijft hierover: 'Je hoeft niet bang te zijn dat je ons niet begrijpt, want in dit huis spreken we onze talen. Ja, we zijn om het zo te zeggen van alle markten thuis. Hou je vast: we kennen Hebreeuws, Arabisch, Engels en Nederlands'. Dit levert voor de lezer die in meer talen onderlegd is, een leuke speurtocht naar overeenkomsten en verschillen op. In het Engels worden bijvoorbeeld de namen van de personages geheel anders, terwijl die in het Hebreeuws en Arabisch meestal letterlijk vertaald zijn. En dat de inwoners van Waddemerveen er op hun paasbest moeten uitzien, wordt in andere talen gekoppeld aan de lente, en niet per se aan het paasfeest. De keuze voor deze talen wordt niet verder toegelicht, maar is begrijpelijk vanuit commerciële redenen (Engels), dan wel de achtergrond van het museum (Hebreeuws en Arabisch als verwante talen).
Dit boek biedt een mooi onderdak aan iconen uit de Nederlandse jeugdliteratuur. Maar of het, zoals een recensent schreef, ook goed bruikbaar is 'voor inburgeraars en in het onderwijs in onze multiculturele samenleving', is maar de vraag. Daarvoor gaat het te weinig over Nederland en over de multiculturele samenleving die Nederland nu is. En anders was er allicht ook een vertaling naar het Turks of een andere veel in Nederland gesproken thuistaal opgenomen. Het mooie is nu juist dat het huis geen typisch Nederlands huis is, of een multicultureel huis, maar een huis dat culturen en samenlevingen overstijgt; de inhoud ervan sluit aan bij wat alle kinderen lange tijd plezier doet: tekenen, zingen, talige grapjes, en vooral spelen. [Karen Ghonem-Woets]
Copyright (c) Vlabin-VBC20101231http://www.deleeswelp.be