Beschrijving

Een dag met de dierendokters

Boek
Nederlands
Uitgegeven
door Leopold in
Samenvatting
Mama Tapir is dokter. Op een dag mag haar zoontje Theodoor meegaan naar het ziekenhuis. Theodoor wordt ook dokter. Van bladzijde tot bladzijde bezoekt Theodoor alle verschillende afdelingen van het ziekenhuis en doet zijn best om zijn steentje bij te dragen tot het herstel van de patiënten.

Recensie

Een dag met de dierendokters

Annelies Verbist, 22 januari 2015
Kleine Theodoor is een tapir. Hij mag een dagje met mama mee naar het ziekenhuis. Hij pakt zijn koffertje en begint aan de dag samen met mama dokter. Ze komen op verschillende plaatsen in het ziekenhuis, zoals de wachtzaal, de kinderafdeling, de ouderenafdeling en zien ook veel patiënten toekomen die allemaal verzorging nodig hebben. Theodoor assisteert waar hij kan, op een grappige, ondeugende manier. Kinderen zullen het fijn vinden om het ziekenhuis eens vanuit een vrolijke hoek te bekijken. Er wordt nergens nadruk gelegd op het klinische van een ziekenhuis. Het boek is meer een ontdekkingsavontuur doorheen het alledaagse gebeuren in een ziekenhuis. Op elke bladzijde is er plaats voor humor zowel in het verhaal zelf als in de kleine details van de tekeningen. Een boek om te lezen en te blijven lezen, want je kunt steeds nog iets nieuws ontdekken.
22 januari 2015© Pluizer31http://www.pluizer.be
W. van der Pennen-Schleicher
De moeder van tapir Theodoor is arts in een ziekenhuis. Theodoor gaat met haar mee, gewapend met een eerstehulpkoffertje waarin hij knuffels, een appeltje en een vrolijk gekleurde slinger gestopt heeft. 'Dokter' Theodoor heeft zo zijn eigen aanpak: zijn vrolijke dansje fleurt de patiënten in de wachtkamer op, zijn knuffels doen wonderen, net als zijn luisterend oor. Dat het zo nu en dan een heerlijk rommeltje wordt, blijkt ook op de vrolijk gekleurde illustraties in potlood en aquarel, waarop veel te zien is. Zo staan er bijvoorbeeld op iedere illustratie nijver werkende muisjes, die de boel schoon moeten houden (iets wat Theodoor hen soms bijzonder moeilijk maakt). De platen zitten vol beeldgrapjes, die het humoristische verhaal iets extra's geven. Een fraai uitgevoerd prentenboek dat ook goed ingezet kan worden ter voorbereiding op een ziekenhuisbezoek. Vanaf ca. 4 jaar.
© NBD Biblion
Wie kennismaakt met de kleine tapir Theodoor, het hoofdpersonage van dit boekje, is meteen van hem gecharmeerd. Met fraaie tekeningen in potlood en waterverf creëert Sharon Rentta een eigen, zoete werkelijkheid in de volle, kleurrijke pagina’s.
Theodoor volgt zijn mama voor een dagje naar het ziekenhuis, ‘waar ze elke dag dokter wordt’. Op een grote overzichtstekening komen alle dieren samen die we tijdens het verhaal tegenkomen. Theodoor is niet alleen een pientere bezoeker, hij helpt een handje waar hij maar kan. Hij brengt amusement in de wachtzaal, onderzoekt zieke mensen en deelt dikke knuffels uit, want ‘het is belangrijk dat dokters aardig zijn tegen de patiënten’. Hij is echter vooral dol op spelen. Theodoor ontdekt het plezier van een lang verband, brengt de ‘kuismuis’ tot een inzinking door alle luipaardvlekken in het rond te gooien, springt met de jongste patiënten mee op bed en zingt heel vals enkele slaapliedjes. In het ziekenhuis komt Theodoor heel wat vreemde dieren tegen, en we leren meer over wat dokters allemaal moeten doen. Dierengeluiden, wat dieren eten en hoelang het duurt voordat een eitje tot kuikentje ontwikkeld is: Theodoor leert het allemaal. Op het einde van de dag wordt dokter Theodoor weer het kleine tapirkind, dat een bad en een boek verdiend heeft.
Op alle pagina’s is het plezier even groot: er valt van alles te zoeken en te zien, en de auteur werkt elke bladzijde af met bijzonder veel oog voor detail. Een ideaal boekje om samen te beleven met de allerkleinsten, of als zoekboek voor wat oudere kinderen.
Het boekje heeft maar een minpunt: de tekst. De vertaling is abominabel, en er staan te lange en moeilijke woorden in om het boek leesbaar te houden. ‘Fysiotherapie’, ‘chimpansee’, ‘röntgenfoto’ en ‘stethoscoop’ zijn slechts enkele voorbeelden. Op de leeftijd dat deze woorden begrijpelijk zijn voor de jonge lezers, zal het boekje allang als ‘te kinderachtig’ worden bestempeld, en dat is bijzonder jammer.
De illustraties zijn echter geweldig en zeker voldoende om je helemaal uit te kunnen leven in een dierenziekenhuis. Alleen daarvoor een aanrader! [Tine Van Landegem]
Copyright (c) Vlabin-VBC20111231http://www.deleeswelp.be