Beschrijving

De dikke mejuffrouw Muis

Boek
Nederlands
Uitgegeven
door Lemniscaat in
Onderdelen
  • Mejuffrouw Muis en haar heerlijke huis / Elle Van Lieshout
  • Mejuffrouw Muis aan de Costa del Sol / Elle Van Lieshout
  • Mejuffrouw Muis in het ziekenhuis / Elle Van Lieshout
  • en meer...
Samenvatting
Bundel met vier verhalen waarin Mejuffrouw Muis gaat verhuizen, op vakantie gaat, naar het ziekenhuis moet en in blijde verwachting is. Oblong prentenboek met gedetailleerde, uitbundig gekleurde illustraties en tekst op rijm. Vanaf ca. 4 jaar.

Onderdelen

Mejuffrouw Muis en haar heerlijke huisElle Van LieshoutMeer informatie
Mejuffrouw Muis aan de Costa del SolElle Van LieshoutMeer informatie
Mejuffrouw Muis in het ziekenhuisElle Van LieshoutMeer informatie
Mejuffrouw Muis krijgt muisjesElle Van LieshoutMeer informatie

Recensie

De dikke Mejuffrouw Muis

Lieve Raymaekers, 22 januari 2015
Dik is Mejuffrouw Muis allerminst, de titel slaat op de bundeling van vier eerder verschenen boeken. In het eerste richt Mejuffrouw Muis haar huis in, en blijft ze zoeken naar iets wat ze mist: het is geen man, nee, wel een tv. In het tweede gaat ze op vakantie naar de Costa del Sol, waar het regent en waarvan ze doodmoe terug thuis komt, weer aan vakantie toe. In het derde verhaal vinden we haar terug in het ziekenhuis, met een gebroken staart. Niet getreurd, want de plek heeft meer weg van een kuuroord dan van een ziekenhuis, en bovendien is die dokter helemaal oké! Met die dokter verwacht Muis in het laatste verhaal dan ook een muis, of beter een heleboel muisjes.
Humor van de bovenste plank zijn deze verhalen, zowel voor het kind zelf als voor de ouder die voorleest, wat altijd een winnende combinatie is. Voor de ouder is er de decalage tussen beeld en tekst, zoals in verhaal 1 waar benadrukt wordt dat de huizen allemaal dezelfde tuinen, schuttingen, en schuren hebben. En dat klopt ook, alleen zijn de woonwagens die op elk lapje grond staan, uiterst individueel, en geven die dus helemaal geen rijtjeshuisgevoel zoals de tekst aangeeft. Voor beiden is er de fijne tekst, met een los rijm dat zich prima laat voorlezen. En dan de illustraties natuurlijk, heerlijk kriebelige tekeningen die stuk voor stuk het bestuderen waard zijn. Vooral in het ziekenhuis is het onmogelijk uitgekeken te geraken op die wirwar van bedden, rolstoelen en machines en een plezier te ontdekken waar nu weer de gebroken staart op rust. Heerlijk!
22 januari 2015© Pluizer102http://www.pluizer.be
Redactie
Bundeling van vier eerder afzonderlijk verschenen prentenboeken over Mejuffrouw Muis. Samen met haar poedel Lucebert gaat ze op zoek naar een nieuw huis, ‘een heerlijk rijtjeshuis voor een heuse rijtjesmuis’, dat ze helemaal naar haar zin inricht. In het tweede verhaal is Mejuffrouw Muis toe aan vakantie en gaat ze samen met Lucebert en een koffer vol spullen met de bus naar de Costa del Sol. Het derde verhaal speelt zich vooral af rond het ziekenhuis, want Mejuffrouw Muis heeft haar staart gebroken. Als ze na een weekje weer naar huis mag, vraagt ze aan de knappe dokter wanneer hij haar weer wil zien... Dat blijft niet zonder gevolgen, want in het laatste verhaal is Mejuffrouw Muis in blijde verwachting. Net als zij hebben de dokter en Lucebert hun eigen dromen over de nieuwe baby. Uiteindelijk krijgt iedereen zijn zin! De grappige tekst rijmt losjes en leent zich bijzonder goed om te worden voorgelezen. In de aansprekende illustraties over dubbele pagina’s worden uitbundige en zachte kleuren met grappige details gecombineerd. De combinatie van humor en herkenbaarheid en de dynamische interactie tussen tekst en illustraties maken van dit boekje een parel voor zowel kinderen als volwassenen. Vanaf ca. 4 jaar.
© NBD Biblion
De dikke Mejuffrouw Muis bundelt vier eerder verschenen verhalen. In ‘Mejuffrouw Muis en haar heerlijke huis’ volgen we hoe de mondaine Mejuffrouw Muis haar nieuwe huis inricht. Daarna installeert ze zich met haar poedeltje Lucebert op de bank: ‘Chips. Kaasje. Glaasje wijn. Mejuffrouw Muis had alles in huis, alles om gelukkig te zijn.’ Maar toch mist ze iets. ‘Wat dan? Was het een man?’ Muis besluit een kijkje te gaan nemen in het café, maar bij het zien van de rokende, drinkende, ongeschoren en slecht geklede muizenmannen gaat ze liever terug naar haar huis. Het gemis aan 'iets' compenseert ze met een kamerbrede homecinema en een eigen tv'tje voor Lucebert.
’Mejuffrouw Muis aan de Costa de Sol’ vertelt hoe Muis het druilerige herfstweer verruilt voor de Spaanse zon. Maar bij aankomst blijkt het Spaanse weer niet veel beter dan thuis. Muis en Lucebert vermaken zich in het zwemparadijs en gaan zich te buiten aan het buffet. Op de plaatselijke markt koopt Mejuffrouw Muis zoveel flamencojurken en mooie spulletjes voor haar huis dat het niet meer in de koffers past. Uitgeput komen Muis en Lucebert weer thuis: ‘Doodop. Doodmoe. Ze waren weer aan vakantie toe.’
In ‘Mejuffrouw Muis in het ziekenhuis’ heeft Mejuffrouw Muis het puntje van haar staart gebroken. In het luxueuze ziekenhuis serveert men de patiënten thee met taartjes. Mejuffrouw Muis dineert er met een aantrekkelijke dokter. Als Muis weer naar huis mag, gaat de dokter met haar mee.
In ‘Mejuffrouw Muis krijgt muisjes’ verwachten Mejuffrouw Muis en haar man-dokter een kleintje. De ene wil een jongen, de ander een meisje, de ene wil een ledikant, de ander een wiegje. Ook Lucebert heeft zo zijn eigen idee. Na lang wachten heeft Mejuffrouw Muis echter 'niet één muisje gekregen, maar negen!' Zo lost het probleem zichzelf op en krijgen de oudermuizen en hun hond allemaal hun zin.
De verhalen over mejuffrouw Muis zijn door de lichtvoetige teksten op rijm van Van Lieshout en Van Os en de kleurige tekeningen van Tolman in de eerste plaats heel vrolijk. Beeld en verzen zitten vol grappige verwijzingen. Sommige zijn vooral leuk voor volwassenen: tijdens de verregende vakantie aan de Costa del Sol zien we de zwarte stier die bekend werd door de sherryreclame. Verder komen we schilderijen van Mondriaan, Miro en Van Gogh tegen. Er zijn ook verwijzingen die voor kinderen eenvoudiger zullen zijn: in het ziekenhuis kijkt mejuffrouw Muis bijvoorbeeld naar een film van 'Supermuis', een muizenvariant op 'Superman'. 
Het 'huiselijke' is een gemeenschappelijk kenmerk van de verhalen. Marije Tolman tekent gezellige interieurs vol kleurige gordijnen, tapijten en behang. Er staan bloemen op tafel, de theepot of fles wijn is binnen handbereik en er branden kaarsen. 
Op de grappige schutbladen zien we hoe Muis puft in een tijgerpakje, een emmer volkotst, een kopje laat balanceren op haar dikke buik, zich te pletter vreet en hopeloos probeert zelf haar veters te strikken. De mooie uitgave met linnen rug maakt het boek uitstekend geschikt als geschenk voor aanstaande moeders.
[Redactie]
Copyright (c) Vlabin-VBC20140915http://www.deleeswelp.be