Beschrijving

Recensie

Drs. E. A. van Kemenade.
Het motto van "Onvoltooid verleden" is afkomstig uit Claus' vorige boek "De Geruchten" (Librisprijs 1997) en luidt: "Ik geef toe, het is van ons schoonste niet, maar de mens moet toch iets doen met zijn medemens, hem plagen of hem vogelen". Deze nieuwe roman sluit in meer opzichten op de vorige aan. De hoofdpersoon, die Broer wordt genoemd, lijkt wel de broer van "de verloren zoon" uit de "De Geruchten". Broer heeft het niet makkelijk gehad in de beklemmende plattelandsomgeving waarin hij zijn levensjaren slijt. Hij heeft er een macabere uitweg gevonden. Gaandeweg het verhaal, dat is opgebouwd als een verhoor tussen politie en arrestant, wordt duidelijk dat Broer meer mensen op beestachtige wijze heeft omgebracht. En toch slaagt Claus erin je bijna begrip voor Broer te laten opbrengen. Temeer daar de hoofdpersoon zich hevig verzet tegen de (actuele) Belgische wantoestanden met kinderen. Met name bij het begin en het einde van het verhoor weet de schrijver de spanning hoog op te laten lopen, in het midden is de spanningsboog wat minder gespannen. Desondanks een boeiend boek, dat op verrassende wijze thema's als liefde, schuld, boete en vergelding de revue laat passeren. Zie ook andere editie. Toptien-boek.
© NBD Biblion