Beschrijving

Recensie

Lang leve saai!

Annelies Verbist, 22 januari 2015
Petra, een meisje van twaalf jaar, begint op aanraden van haar moeder een dagboek. Als lezer leef je zo van dag tot dag met haar mee. In het begin vindt Petra haar leven maar saai en weet ze niet goed wat ze moet schrijven. Tot haar moeder ziek wordt en alles verandert. Haar altijd werkende vader beslist om verlof te nemen en zo goed als hij kan de zorg voor Petra en zijn vrouw op zich te nemen. Er komt een nieuw meisje in Petra's klas met wie ze het goed kan vinden. Bovendien heeft dat meisje een broer en Petra wordt halsoverkop verliefd op hem. Er is ook nog de tante die komt inwonen en die het volledige huishouden wil overnemen. Kortom, dit is een boek dat volledig inpikt op datgene wat jonge meisjes bezighoudt: de relatie met hun ouders en het gevoel dat die hen niet begrijpen, vriendinnen en shoppen, de eerste verliefdheid, de onzekerheid bij ziekte van één van de ouders, de moeite die ze hebben om hun gevoelens te verwoorden, hoe ze opkijken naar oudere, coole meisjes... Het is een heel toegankelijk boek, dankzij het eenvoudige taalgebruik, de humor die altijd aanwezig is en de herkenbare situaties. Ook de opdeling in dagboekfragmenten zorgt ervoor dat je nooit lange stukken tekst moet verwerken. Toch heb je het gevoel dat er soms te veel gebeurtenissen in het verhaal worden verwerkt zodat alles erg oppervlakkig wordt benaderd. Een gevoel van déjà vu ook: een dagboek van een pubermeisje is niet echt origineel; je mist iets nieuws, iets spannends om echt geboeid te kunnen zijn.
22 januari 2015© Pluizer126http://www.pluizer.be
Anita Waajen
Dagboek van de bijna 12-jarige Petra die kampt met haar eerste verliefdheid en de ernstige ziekte van haar moeder. Met hulp van tante, poetshulp en buurman weten zij en haar ouders deze moeilijke tijd door te komen. De schrijfstijl is goed getroffen; zo zal een meisje van die leeftijd zich uitdrukken. Ze is wat geëxalteerd, vooral met zichzelf bezig, schaamt zich voor haar ouders, maar heeft ook een flinke dosis zelfspot en humor. Het verhaal is verdeeld in korte stukjes, voorzien van dag en datum. Het is makkelijk te lezen en er zit veel vaart en spanning in. Herkenbaar voor meisjes vanaf ca. 11 jaar.
© NBD Biblion
Op zaterdag 31 december schrijft Petra in haar dagboek: ‘Dit was het gekste jaar ever! Het leek wel een eerste-keer-jaar: de eerste keer ongesteld, de eerste keer een bh, de eerste keer een coole poetshulp, de eerste keer gezoend tegen mijn zin, de eerste keer opgepakt door een gorilla, de eerste keer verliefde bejaarden gezien enzovoorts, enzovoorts. Het ergste dit jaar was: de eerste keer een moeder met kanker. Het leukste dit jaar was: de eerste keer een genezen moeder zonder kanker.’ Om dan te eindigen met: ‘Ik hoef geen nieuwe, spannende dingen meer mee te maken, geef mij maar saai! Lang leve saai!!’
Op 20 oktober, twee maanden eerder dus, is Petra haar dagboek begonnen. Op die paar maanden is het woord ‘saai’ zeker niet van toepassing. Petra zit in de hoogste klas van de basisschool, ze is enig kind van hardwerkende tweeverdieners, vijftigers. In haar dagboekaantekeningen kan ze alle zaken kwijt die ze met niemand kan delen, want een beste vriendin heeft ze niet. De hierboven geciteerde slotpassage uit het boek geeft al aan wat de lezer te wachten staat. Het zijn de grote en kleine gebeurtenissen die in het leven van een bijna twaalfjarige een belangrijke rol spelen, zoals het kopen van haar eerste bh. Niet met haar moeder, zoals je zou verwachten, maar met haar vader. Een vader die zich modern en hip vindt en dat maar al te duidelijk laat merken. Je kunt je de diepe schaamte van zijn dochter voorstellen. Met veel vaart wordt dit alles beschreven. Dat gaat in nog versterkte mate op als het gaat om de eerste verliefdheid, op de broer van een schoolvriendinnetje. In hooglyrische termen wordt de jongen de hemel ingeschreven. Het geluk kan niet op. Maar net dan wordt bij Petra’s moeder schildklierkanker geconstateerd. Dat levert een levensgroot dilemma op. Kan ze wel, mag ze wel dolgelukkig van verliefdheid zijn terwijl haar moeder een operatie te wachten staat? Dan zijn er ook nog de ruzies met haar vriendinnen die net zo abrupt eindigen als ze begonnen. Dat alles in prepuberale overdrijving. Van hemelhoog juichend tot dodelijk bedroefd, zo beleeft ze alles wat haar overkomt. Dramatisch wordt het als de toenadering van Mischa wat al te vrijpostig dreigt te worden. Dan is ze weer helemaal het kind dat ze nog is en dat troost zoekt bij mensen op schoot. De komst van tante Liesbeth die de regie in het huishouden overneemt, geeft het verhaal een andere wending. Het richt zich meer en meer op wat er tussen de volwassenen speelt, in het bijzonder tussen tante en buurman Bertus. De term ‘bejaardenseks’ valt. Alles loopt tenslotte naar een goed einde toe. Lang leve saai! is op en top een meidenboek. Jammer dat het laatste gedeelte van het dagboek zijn spontaniteit verliest en dat het boek zo’n onaantrekkelijke omslag heeft gekregen. [Herman Kakebeeke]
Copyright (c) Vlabin-VBC20140131http://www.deleeswelp.be